2D က ၁% — 3D က ၀.၁% — ဂဏန်းက ဘာပြောနေသလဲ
မြန်မာ့ 2D နှင့် 3D သည် ရိုးရှင်းသော်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေကို အများစု မှားယွင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။ ဂဏန်းက အလွန် ရှင်းလင်းသည်။
အခြေခံ ဂဏန်း
| 2D | 3D | |
|---|---|---|
| ဖြစ်နိုင်သည့် အတွဲ | ၁၀၀ မျိုး | ၁,၀၀၀ မျိုး |
| ကွက်တစ်ကွက် ဖြစ်နိုင်ခြေ | ၁% | ၀.၁% |
| ပေးချေအဆ | နည်းသည် | များသည် |
3D က ဘာကြောင့် ပိုပေးသလဲ
ရက်ရောလို့မဟုတ်ပါ။ ဂဏန်းတစ်လုံး ထပ်တိုးလိုက်ရုံဖြင့် ဖြစ်နိုင်သည့် အတွဲသည် ၁၀၀ မှ ၁,၀၀၀ သို့ဆယ်ဆ တက်သွားသည်။ ပေးချေအဆ များခြင်းသည် ထိုအချက်ကို ချိန်ညှိထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
အဖြစ်များဆုံး အယူအဆ သုံးမျိုး
“ဤဂဏန်း ကြာပြီ မထွက်သေး — ထွက်တော့မည်”
ထီစနစ်တွင်မှတ်ဉာဏ် မရှိပါ။ ဂဏန်း ၄၇ သည် ရက်ပေါင်း တစ်ရာ မထွက်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့ ထွက်နိုင်ခြေသည် အခြားဂဏန်းများနှင့် အတူတူပင် — ၁% ဖြစ်သည်။
“မကြာသေးမီက ထွက်ခဲ့လို့ မထွက်တော့ဘူး”
ဤအတွေးလည်း မှားပါသည်။ ဂဏန်းတစ်လုံး ဆက်တိုက် နှစ်ကြိမ် ထွက်နိုင်သည်။
“ဖော်မြူလာ ရှိသည်”
မရှိပါ။ ငွေတောင်းပြီး “သေချာသည့် ဂဏန်း” ရောင်းသူများသည်လိမ်လည်သူများ ဖြစ်သည် — တကယ် သိပါက ကိုယ်တိုင် ထိုးမည်သာ ဖြစ်သည်။
ကွက်များများ ထိုးရင် ကောင်းသလား — ဖြစ်နိုင်ခြေ တက်သည်မှာ မှန်သည်။ 2D တွင် ကွက် ၁၀ ထိုးပါက ၁၀% ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ကုန်ကျစရိတ်လည်း ဆယ်ဆ တက်သွားသဖြင့်ပျမ်းမျှအားဖြင့် အခြေအနေ မပြောင်းပါ။